Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015

Γίνομαι καλύτερος άνθρωπος: ένα οδοιπορικό ζωής

'Όταν αποκτούσα την ικανότητα να δω τον κόσμο γύρω μου, οι άνθρωποι τον ερμήνευαν και τον περιέγραφαν με δικές τους λέξεις και πράξεις.
Henri Matisse-Les oiseaux
Ήθελαν να με προστατεύσουν γιατί ήμουν ένα πρώιμο μέλος της κοινωνίας.
Εξερευνούσα αυτά που με ανησυχούσαν με τις αισθήσεις μου αλλά και με τις φωνές των άλλων.
Εμπιστευόμουν το ένστικτό μου, κοιτώντας τον κόσμο από κάτω προς τα πάνω.

Μετά άρχισα να αποζητώ δικές μου ερμηνείες-λίγο πολύ- αναπτύσσοντας αυτές που ήδη υπήρχαν-
καθώς μεγάλωνα ήθελα να κοιτώ τον κόσμο ισότιμα.
Αλλά η ατομική μου ελευθερία πολλές φορές δεν ήταν αρεστή από την κοινωνία,
ήθελα πιο πολύ να αλλάξω εγώ παρά η κοινωνία, κι ας είχα όνειρα για αυτήν.

Μετά θυμήθηκα (το λησμόνησα προς στιγμήν) ότι η αλλαγή δεν κρύβεται στο εξω αλλά στα ενδότερα,
εκεί μπορεί να φυτρώσουν τα πιο δηλητηριώδη φυτά ή και τα πιο όμορφα λουλούδια.
Εκεί μπορείς να βρεις ανθρώπους που είναι συνοδοιπόροι και άλλους που επέλεξαν άλλους δρόμους.
Δεν κατηγορείς κανέναν γιατί οι "άλλες" φωνές συνεχίζουν να χτίζουν τους κόσμους τους.
Είναι αλήθεια δύσκολο να μην τις ακούς ή να τις σιγάσεις.

Και έμαθα ότι, όταν η αγάπη μοιράζεται, πολλαπλασιάζεται.

Κάθετι αυθεντικό με κάνει καλύτερο άνθρωπο
και κάθεται επίπλαστο με απομακρύνει από τον εαυτό μου και τους άλλους,
Ό,τι δεν σε σκοτώνει δεν σε κάνει μόνο πιο δυνατό αλλά και πιο σοφό.

Και εκεί που κατέκτησα την δική μου σοφία
δεν φοβόμουν ούτε τον θάνατο!
δεν φοβόμουν να με περιγελάσουν,
να με κατακρίνουν
γιατί εγώ γινόμουν καλύτερος άνθρωπος
και δεν χρειαζόταν να το φωνάξω-
παρά μόνο να μην είμαι εγωιστής.
Να παραδώσω αυτήν την σοφία στα χέρια άλλων ανθρώπων
που είχαν "χαθεί" στον δρόμο της ζωής (αν το επιθυμούσαν).
Παρόλο που έχανα τα λόγια μου,
είχα βρει τις δικές μου λέξεις μέσα στον μυαλό μου για
να υπάρξω σε αυτόν τον κόσμο. Και έβαλα πινελιές.

Ήταν δύσκολο, αλλά ποιο αληθινά όμορφο πράγμα κατακτιέται με ευκολία;






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου