Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2014

Αλτρουισμός ή "κοινωνικός εγωισμός"

Ο αλτρουισμός εμπεριέχει τον εγωισμό. Μπορεί να ακούγεται "σκληρό" και κυνικό αλλά η πρόθεση είναι καλή και η εξήγηση απλή. Ζούμε σε κοινωνίες, μικρές ή μεγάλες, οι οποίες διαμόρφωσαν τον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς μας. Έχουμε προσωπικές ανάγκες και επιθυμίες, οι οποίες δημιουργούνται ή εκπληρώνονται μέσα σε αυτές τις κοινωνίες και εσωκλείουν τους άλλους. Δουλεύουμε για να εισπράξουμε ένα χρηματικό ποσό, το οποίο θα μας επιτρέψει πέρα από τα βασικά να έρθουμε και σε επαφή με τον κοινωνικό περίγυρο, μαθαίνουνμε ξένες γλώσσες για να συνεννοηθούμε με άλλους λαούς και για να καλύψουμε την ανάγκη της επικοινωνίας, βγαίνουμε έξω για να μειώσουμε το αίσθημα της μοναξιάς. Ολα αυτά οδηγούν στην σημαντική, για όλους μας, παράμετρο να είμαστε αγαπητοί και να αρέσουμε από την κοινωνική ομάδα στην οποία ανήκουμε.
Ο αλτρουισμός καλύπτει την πιο σημαντική παράμετρο του ανθρώπινου ψυχισμού και παίρνει την μορφή του κοινωνικού εγωισμού, δηλαδή "εσωκλείω σε μια σκέψη μου ή ενέργεια τον κοινωνικό περίγυρο αλλά και τον εαυτό μου, με σκοπό τα βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα οφέλη". Η λειτουργία του κοινωνικού εγωισμού φαίνεται καθαρά με την υπόθεση "αν μια μέρα έμενε πάνω στην γη μόνο ένας άνθρωπος μάλλον δεν θα είχε νόημα ο αλτρουισμός γιατί θα έλειπαν οι άλλοι, δηλαδή το αντικείμενο του αλτρουισμού".
Φυσικά αυτή η διεργασία δεν γίνεται κάθε φορά μηχανικά όσο περιγράφεται εδώ αλλά έχει μια  φυσική και ασυνείδητη υπόσταση. Δεν μαθαίνεται και δεν έχει διδακτέα ύλη, είναι σαν φυσική απόρροια της ενταξής μας στο κοινωνικό σύνολο και της συμβίωσης. Οι άλλοι είναι το αντικείμενο του αλτρουσιμού και το καθρέπτισμα του εαυτού μας. Ποιος δεν επιθυμεί λοιπόν να έχει μια όμορφη απεικόνιση στον καθρέπτη;.

Ο καθένας προβαίνει σε αλτρουιστικές πράξεις για διαφορετικούς είτε προσωπικούς, επαγγελματικούς και οικογενειακούς λόγους.