Παρασκευή, 6 Σεπτεμβρίου 2013

Ο μύθος των Συμπληγάδων πετρών

Οι άνθρωποι υψώνουν τις συμπληγάδες πέτρες στον προσωπικό τους μύθο*. Ο μύθος των συμπληγάδων πετρών συμβολίζει το πέρασμα από την μια πλευρά στην άλλη, από την άγνοια στην γνώση. Είναι ένα πέρασμα που απαιτεί τόλμη, θράσος και ταπεινότητα για να επέλθει η κάθαρση. Συμβολίζει την μάχη ενάντια στον θάνατο τον οποίο φοβόμαστε λίγο λιγότερο, γνωρίζοντας κάθε φορά πιο πολύ τον εαυτό μας και την ζωή.

Ο ήρωας του μύθου, ο καθένας μας δηλαδή, δυσκολεύεται να διασχίσει το πέρασμα των συμπληγάδων πετρών κι ας έχει κατακτήσει την άριστη γνώση τεχνολογίας, την μόρφωση, την αξιοζήλευτη κοινωνική ζωή και το ζητούμενο οικονομικό επίπεδο. Όλα αυτά στον μύθο του φαντάζουν άχρηστα. Στο πέρασμα των συμπληγάδων πετρών ο ήρωας είναι μόνος του και για αυτό οφείλει να "κοιτάξει" από μέσα προς τα έξω για να κάνει το πέρασμα πραγματικότητα και να βγει καινούργιος.

Οι πέτρες, ωστόσο, ανοιγοκλείνουν απειλητικά. Αυτή η εναλλαγή- κλείσιμο/άνοιγμα- συμβολίζει την ένταση των συναισθημάτων και την φόρτιση των σκέψεων του ήρωα. Σε κάθε αρνητική αντίδραση του ήρωα οι πέτρες ασφαλίζουν και σε κάθε απελευθερωμένη του σκέψη ξεδιπλώνουν. Ένα άλλο χαρακτηριστικό των συμπληγάδων πετρών είναι η τάση τους να γιγαντώνονται, όταν τις πλησιάζει ο ήρωας και να συρρικνώνονται, όταν αυτός απομακρύνεται. Είναι ο συμβολισμός της αλλαγής στην εξέλιξη του προσωπικού μύθου, είτε προς το καλύτερο είτε προς το χειρότερο, όπου ο φόβος του ήρωα μεγαλώνει και γίνεται σκληρός και αμετάβλητος, σαν πέτρα.