Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012

Μια νέα αρχή

Αμέτρητες ευχές, πολύχρωμες κάρτες, χαρούμενα πρόσωπα, καλοφτιαγμένα δώρα, μυρωδιές από κουλουράκια και στολίδια που φωτίζουν σπίτια και δρόμους. Μας φέρνουν πιο κοντά στον ερχομό των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.

Μια νέα αρχή, όπως ελπίζουμε και προσμένουμε. Μια ανασκόπηση των σκέψεων και των πράξεων μας όχι για να εξαγνιστούμε αλλά κάτι πολύ παραπάνω, να γίνουμε πιο ανθρώπινοι. Και όχι μόνο κατά τη διάρκεια των γιορτών που πλημμυριζόμαστε-μεθυσμένοι- από την ευφορία, αλλά κάθε μέρα και κάθε ώρα του χρόνου. Η αλληλεγγύη, η αγάπη, η συμπόνια και η ευγνωμοσύνη δεν είναι Χριστουγεννιάτικα δώρα. Αποτελούν την βάση της κάθε στιγμής της ζωής μας και της αρμονικής συνύπαρξης μας με τους άλλους. Η παρουσία τους μας πάει ένα βήμα πιο μπροστά και μας ολοκληρώνει.

Μια νέα αρχή για να αναλογιστούμε. Να ξεθάψουμε τα παραπτώματα και τα λάθη του χρόνου που πέρασε. Να τα καταγράψουμε ένα προς ένα και να έρθουμε αντιμέτωποι με αυτά. Η μετάνοια είναι πολυτέλεια αλλά η διόρθωση των λαθών είναι σχεδόν επιτακτική. Να είστε σίγουροι ότι μέσα από την ανασκόπηση των λαθών θα αναδυθούν στοιχεία του εαυτού μας που μας φέρνουν λίγο πιο κοντά στην αληθινή και γνήσια πλευρά του εαυτού μας, την ανθρώπινη. Σαν τα λουλούδια που ανθίζουν ανάμεσα στα αγριόχορτα.

Μια νέα αρχή, με συνέχεια. Μια προσπάθεια απόρριψης της ανασφάλειας, της απογοήτευσης, της οργής και της εκδικητικότητας. Μια συνεχή κίνηση προσφοράς και κατανόησης που δεν οριοθετείται μόνο μέσα στο κλίμα των εορτών αλλά έχει πιο διευρυμένη υπόσταση. Δεν αρκεί να "γευτούμε" το μήνυμα των εορτών σαν ένα Χριστουγεννιάτιοκο γλυκό και να ζούμε ως τις επόμενες γιορτές με την γλυκιά αυτή ανάμνηση. Μεταφέρουμε το μήνυμα από μέσα μας κάθε στιγμή, αν το επιθυμούμε.

 Η ευχή μας για φέτος ας είναι μια νέα αρχή δίχως τέλος,

Καλά Χριστούγεννα και Καλή Πρωτοχρονιά!




Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2012

Θυμός όπως ένα σύννεφο

Ο θυμός είναι σαν το σύννεφο. Ένα σύννεφο από πάνω μας που προσπαθούμε να το διώξουμε. Μάταια όμως γιατί αν το σύννεφο δεν μετατραπεί σε εκατομμύρια σταγόνες δεν θα έρθει η βροχή. Δεν θα έρθει ο ήλιος. Και το σύννεφο θα παραμείνει εκεί από πάνω μας, ατάραχο, παίρνοντας διάφορες μορφές. Και μετά θα έρθουν και άλλα σύννεφα.

Έτσι κάπως είναι ο θυμός. Είναι ένα συσσωρευτικό συναίσθημα, όσο δεν εκτονώνεται τόσο  αποκτά δύναμη και καταστρέφει τους ανθρώπους. Είναι σχεδόν αυτοκαταστροφικό συναίσθημα. Κατευθύνεται προς δυο μεριές, οι οποίες δεν είναι απαραίτητα αντίθετες μεταξύ τους αλλά σε πολλές περιπτώσεις συγκλίνουν. Οι δυο μεριές είναι οι άλλοι κα ο εαυτός.

Νιώθουμε απέναντι στους άλλους διάφορα και ένα από αυτά είναι και το συναίσθημα του θυμού. Μπορεί να θυμώνουμε γιατί μας στερούν αυτά που δικαιούμαστε. Μπορεί να θυμώνουμε μαζί τους γιατί μας εμπαίζουν ή μας ειρωνεύονται για αυτά που πρεσβεύουμε ή για αυτό που είμαστε. Θυμώνουμε γιατί μας έχουν πληγώσει. 'Εχουν δυο πρόσωπα και δεν αυτοαποκαλύπτονται. Θυμώνουμε γιατί μας συστήνονται με το καλό πρόσωπο. Όλες οι περιπτώσεις έχουν ένα κοινό παράγοντα, είναι πραγματικές. Το ζήτημα είναι να αποδεχτούμε την πραγματικότητα και να μετατρέψουμε τον θυμό μας σε κάτι καλό και όμορφο.